İnsanoğlu, yeryüzünde göründüğü günden beri yemekle haşır neşir bir hayat sürdürüyor. Ateşi kullanmayı ve kontrol etmeyi öğrendiğinden beri yiyeceklerini pişiriyor; kap kacak üretimine geçtiğinden beri yemek hazırlıyor; yerleşik hayata geçtiğinden beri bu iş için özel bir alan kullanıyor ve nihayet MÖ IV. yüzyıldan beri evinde mutfak olarak adlandırabileceğimiz bir yapıya yer veriyor.

Krallıklar ve imparatorluklar kurulduğundan beri de seçkin yiyecekler hazırlayıp onları sunmayı seviyor. Anlaşıldığı kadarıyla insanoğlunun besinle ilişkisi, durmak bilmeyen bir gelişim süreci içindeydi.

Elbette bu sürecin en başından beri yiyeceklerini ve yemek hazırlamak için kullandığı ekipmanı bizzat isimlendirmişti. Bu kelimelerin belirlenmesi, ortaya çıkış süreci, kullanım sıklığı ve alanları, zaman içinde anlam değiştirmesi, toplumsal hareketler, savaş ve ticaret gibi etkenler aracılığıyla yer değiştirmesi ya da ortadan kalkması, dil bilimin olduğu kadar tarihin de ilgi ve araştırma alanındadır.

Bu çalışmada Eski Yunan ve Roma toplumlarında besin maddeleri ve mutfak ekipmanı için kullanılan terimler derlenerek Türkçe karşılıkları verilmiştir.

Konu gereği besin tarihiyle ilgili önemli kişi ve yazarlar, mekânlar, bitki ve hayvan çeşitleriyle bazı yemek adları da bu listede yer almaktadır.

Bu çalışma, konuyla ilgili araştırmalar için bir başlangıç oluşturma iddiasındadır.