Audrey evden çıkamıyor. Hatta, evin içinde güneş gözlüklerini bile çıkaramıyor.

Şey... Göz göze gelmek ve bazı başka şeylerle ilgili “minik” sıkıntıları var da!

Aslında... Ağabeyinin dev ışıklı, çok derinlikli arkadaşı Linus, o kapkara güneş gözlüğü camlarının ardından Audrey’nin hayatına sızmayı başarana kadar “vardı” diyelim.

Zira Linus, aynen bir portakal dilimini andıran içten gülümsemesi, samimiyeti ve sırf Audrey ile iletişim kurabilmek için yazdığı komik notlarla genç kızı evden çıkarmayı başarıyor. Yani, Starbucks da bir başlangıçtır sonuçta!

Tatlı Audrey, anlayışlı ve şefkatli Linus’un yanındayken en korktuğu şeyleri bile yapabileceğini hissediyor. Hem, kim bilir?

Belki de o kara camların ardında güzel bir dünya vardır gerçekten de! Kıssadan hisse...

Kendinizi yok olmuş hissettiğinizde bile gerçek aşk sizi bulabilir ve hayat, bir nedenle her mücadeleye değer bir şeye dönüşebilir. Zaten bu işler her zaman bir bakış açısı meselesidir.

Audrey ile birlikte gülmeye, hayal kurmaya ve umut etmeye hazır olun…