Kendini çok iyi taklit ediyorsun.

Bir yazar; kendi yarattığı karakterlerin ete kemiğe büründüğünü, babasının gerçekleştirilmemiş vasiyeti nedeniyle hortladığını ve tüm gerçekliğin aslında ve nihayetinde kurmaca olduğunu kavradığında ne yapar?

Kalemine sarılır, "Ay Parkı’nda olduğu gibi"

Bret Easton Ellis’ten gerçeklikle kurmaca arasındaki ilişkiden, Stephen King romanlarındaki dehşete, özeleştiriden bir babayla oğlu arasındaki ilişkiye dek pekçok şeye dokunan güçlü bir roman.