Devrimci Romantizm Max Blechman Devrimci Romantizm, birbirleriyle iç içe geçen –aşağı yukarı iki yüzyıllık– kültürel ve siyasal yıkıcılık geleneklerini sorgu-lamaktadır. Sanatçıların, düşünürlerin ve devrimcilerin yazı-larından oluşan bu zengin seçkide geçmişin atılımları yeni-den hatırlatılıyor, bugünün ve yarının mücadeleleri yararına yeniden değerlendiriliyor. Kitap boyunca Novalis’in, Friedrich Hölderlin’in ve Friedrich Schelegel’in radikal du-yarlılıkları ve Percy Bysshe Shelley’in, John Keats’in, Lord Byron’un ve William Blake’in son derece muhalif şiirleri üze-rine yeni bir ışık tutuluyor. Jules Michelet’in toplumsal ro-mantizmi, hayali, neredeyse yarı-dinsel genişliğinden dolayı övülüyor. Paris Komünü ise Karl Marx, Jules Valès ve Arthur Rimbaud tarafından tasvir ediliyor. Keza Marx’ın komünal topluluklar üzerine düşünceleri irdeleniyor, Fourier’nin ütopik topluluk projeleri üzerinde duruluyor. Al-man dışavurumculuğunun ve anarşizmin bütünüyle unutul-muş serüvenleri yeniden hatırlatılıyor. Walter Benjamin’in ve Herbert Marcuse’un romantik bakış açıları, toplumsal düzeni mutlak yadsımaları kapsamı içine yerleştiriliyor, Ernst Bloch’un Mesihçi sosyalist romantizmi irdeleniyor. “Romantizmin sağa sola dolanan kuyruğu olan” gerçeküs-tücülük, bir isyana katalizörlük yaptığı Haiti’ye kadar izleni-yor ve yirminci yüzyılın sonunda Guy Debord ve Sitüasyonist Enternasyonal romantik projenin tutkulu geri dönüşü olarak değerlendiriliyor.

“Dönüşen romantik gelenekle bağımızın sürdüğünü kabul eden bizlerin başka bir yere ait olduğumuza, basitçe ente-lektüel soldan ihraç edilmiş olabileceğimize dair bir fikir bir zamanlar insanların aklından geçmiş olabilir. Ama bu giri-şim başarısız olmuştur. Biz hala buradayız. Gitmeye niye-timiz yok.” E. P. Thompson

“Biz halen buradayız ve solun şu anki kargaşası düşünül-düğünde, zamanımızın belki de şimdi geldiğini söyleyebili-rim. Gerçek dünya, romantikleri düşlerinden ötürü uzun bir süre sanık sehpasına oturttu. Ama henüz sona ermemiş olan modernlik oyununda kimin yanılsamaya neden oldu-ğuna yalnızca tarih mahkemesi karar verebilir.” Max Blechman