Babasızlığı babalık özlemi ile perçinlenmiş bir adam; Kenan.

Hayata, özgürlüğe ve ben değerlerine düşkün, Anlık heveslerin kadını; Melis!

Melis’i yem misali gagasını açmış bekleyen gamsız kuş; Akın.

Hayat mücadelesinin küçücük bir yürekle sürdüren, mum ışığının etrafında kederinin ortağı yalnız kendisi olan, kahverengi bakışların ürkek sahibi bir kadın; Ayşegül!

İhanetin ardından buluşan hayatlar ve gerçekleşen hayaller.

Küçük bir çocuğun, yabancı bir adamın sevgisine ait açlığı ile babalık hasretine düşmüş o adamın uzattığı elden, gerçek aşka uzanan yolculuğu…

Sadece Esma’nın engin yüreğinin dilinden, hep beraber

“Gitmesen Olmaz mı?” diyeceğimiz bir aşk!

“Yine daldı gözlerim gözlerinin rengine, Gül açan gül yüzünün gamzesine vurgunum.

Bıraktım yüreğimi sevdanın ahengine, Endamın elif gibi, hemzesine vurgunum.”