Ben yıldız yoklardım karanlıkta, incir ağaçları gülümserdi. Zaman, kim bilir ne zamandı...

Hatta belki çocuktum. Susardım, sessizliğim şiirdi...

Sen öyle uzaktan, acıta acıta bakardın bana. Gözlerin kömür kömürdü.

Elimdeki gergefe gül işlerdim ben. Çünkü sevginin yaşı o zamanlar bir ömürdü.

Zaman, kim bilir ne zamandı, hayat bahardı, hatta belki çocuktum.