Kör Ayna, Kayıp Şark edebiyata yön veren endişelerden söz ediyor. "Endişe" derken yalnızca yazarın değil, okurun da yabancısı olmadığı, başkalarına birşeyler anlatmaya çalışan hemen herkesin yakından tanıdığı huzursuzluğu kastediyorum.

Anlatmak istediğimi iyi anlatabilecek miyim? Etki altında mı kalacağım yoksa?

Karşımdaki anlayabilecek mi beni? Kendimi boşuna eleverecek, başkalarının gözünde küçük mü düşeceğim?

Anlattıklarımı dinledikten sonra başkaları ne düşünecek hakkımda? Diyelim anladılar; anlatmaya değer mi ki hikayem?

Hem sonra yaşanan yaşandı bitti; bir anlamı var mı anlatmanın?