Ben Savannah Miller. Tutsaktım, kurtarıldım… Kurtuldum… Hayatın bana gösterebileceği tüm kötülükleri yaşadım. Babamın, kardeşim dediğim en yakın arkadaşımın ihanetiyle yüzleştim. Kaçırıldım, tacize uğradım, nefes bile alınamayacak yerlerde tek başıma yaşadım; delirmemek için hayata tutunmam gerektiğini öğrendim. Bebeğimi kaybettim. Arkadaşım gözümün önünde öldürüldü. Ve ben mücadele etmeyi seçtim, kaybetmeyi değil. Ben hayata tutundum, aşka tutundum ve doğmamış bebeğime inandım.

Şimdi tüm yaralarımı sarma zamanı... Kolay olmayacağını bile bile direndim. Aşkıma güvendim, onun sıcaklığı beni ayakta tutmaya yetti ve en önemlisi kendime güvendim. Yeni bir hayat için yeni yerler seçtim, geçmişimi unutmak için kaçtım tüm sevdiklerimden. Ailemi kaybettiğimi sanıyordum; oysa gerçek ailemin kaçtığım insanlar olduğunu anlamam çok da zor olmadı. Geçmişimi kabul ettim, dostlarıma, aşkıma ve bebeğime sarıldım.
Ben Savannah Miller; onarıldım.
“Bana normal bir an yaşattığın için teşekkürler. Seni seviyorum.”