Virginia Woolf, ilk yazılı ürünlerini 1900’lerin başında vermeye başladı ve gazetelerin edebiyat eklerinde yazıları yayımlandı. Bu yazıları öyküleri izledi. Romancılığının ve çokça kullanacağı bilinçakışı tekniğinin adım sesleri de bu öykülerin bir kısmında açıkça duyuldu.

Woolf, öykülerinde karakter incelemelerine çokça yer verdi, gerçek ve gerçekliğin doğası, kadınların toplumdaki rolü konularını özellikle işledi. Sıradan deneyimleri anlatırken insan zihninin çalışmasını ve algılarını öne çıkaran ayrıntılı anlatımlara başvurdu. Woolf’un öyküleri sıklıkla “Varolma Anları”na dayanır ve bu varolma anları zamanın ve mekânın içine hızlı girişlerle işlenir. Kimi öykülerinse, roman yazımı sürecinde ortaya çıkan yan ürünler olduğu bellidir, kitapta yer alan

Kendi Türünü Seven Adam ya da Bir Özetleme’de olduğu gibi

Mrs. Dalloway’in kahramanları Mr. ve Mrs. Dalloway’e sıkça rastlarız, aynı şekilde

Varolma Anları adlı öyküde de Mrs. Dalloway adlı romanından izler bulmak hoş bir sürprizdir okura.

İlk öyküsü olduğu düşünülen Phyllis ve Rosamond

bu kitabın da ilk öyküsü. Kitabın sonundaki Kaplıca

ise ölümünden kısa bir süre önce, 1941’de bitirdiği, büyük olasılıkla son çalışması. Bu iki öyküyü ve aradaki 35 yıllık süreçte yazdığı öyküleri okumak, yazarın öykücülüğündeki gelişmeyi göstermesi bakımından son derece ilginç bir deneyim.