''Niçin hep acı şeyler yazayım? Dostlar, yufka yürekli dostlar bundan hoşlanmıyorlar.'Hep kötü, sakat şeyleri mi göreceksin?'diyorlar.'Hep açlardan, çıplaklardan, dertlilerden mi bahsedeceksin?

Geceleri gazete satıp izmarit toplayan serseri çocuklardan; bir kaşık toprak, bir bakraç su için birbirlerini öldürenlerden; cezaevlerinde ruhları kemirile kemirile eriyip gidenlerden; doktor bulamayanlardan; hakkını alamayanlardan başka yazacak şeyler, iyi güzel şeyler kalmadı mı? Niçin yazılarındaki bütün insanların benzi soluk, yüreği kederli?

Bu memlekette yüzü gülen, bahtiyar insan yok mu?'''