Ömer Seyfettin Osmanlı Türkçesi’nin ömrünü tamamladığı zaman olarak bahsedilen 19.

asrın sonlarında dilde ve edebiyatta milliyetçiliğin baş mimarlarından biri haline gelmiştir.

Eserlerinde sıklıkla milliyetçi söylemine rastlanmakta ve aynı zamanda milliyetçiliğe farklı

yönlerden baktığı görülmektedir. Hayatı boyunca büyük baş yapıtlara imza atmış ve birçok

edebiyatçı için ilham kaynağı olmuştur. Gençlere millî şuuru, Türk’ün mefkûresini aşılamayı

bir görev edinmiş ve Türklük Ülküsü’nü kaleme almıştır. Okuyucunun kafasında bir millî bilinç

oluşturmak ve onun ilerlemesini sağlamak sadece bu eserinde değil birçok eserinde Ömer

Seyfettin’in önceliği olmuştur. Ona göre:

“Türklerin milliyetperver olmalarında hiçbir tehlike yoktur.”

“Cahil milletler toplanamaz, birlik yapamaz, mahvolur. Türkler de okuyup ilim ve fen

öğrenmezlerse milletlerini anlayıp terakki edemezler. Ve düşmanlara esir olurlar. Onun için

her Türk ilme, fene son derece ehemmiyet vermelidir.”