Adam: Yetersiz olmaktan hoşlanıyordu. Tüm hayatı darmadağın ve acı dolu bir karmaşaydı.

Kaput takmak her zaman onu utandırırdı ve takınca kendisini işe yaramaz bir aptal gibi hissederdi. Islak ve sıcak kaputun, uzaydan gelen pis bir şaka gibi, elinde durmasından nefret ederdi.

Kadın: İçine giren kaputun verdiği duygudan nefret ediyordu. Bir yıl boyunca içinde hissettiği tek şey adam değil, kaputtu.

Doğru düzgün yapamıyordu. Onu ne kadar çok sevdiğini söylemek istedi, adam buna hazırdı, ama söyleyemeyedi.

Her şeyin bir sonu olduğunu biliyordu. Hep böyle olurdu: Sevişmelerinin ardından kendilerini hep üzgün hissederlerdi, çoğu zaman da üzgündürler zaten.

Otlarla kaplı boş bir alandan birbirine bakan perili evler gibi, bedenlerinin üstünden henüz geçmişti. 6:45 yayın yıllar sonra, her şeyin bir sonu olduğunu bilen okurlarına, bu kez gülümseyerek sunar: Willard ve Onun Bowling Kupaları.